20-04-10

Farts in tune

Ik kan niet geloven dat ik over dit album, deze band nog niets heb geschreven.
Hearts In Tune van the Tattle Tales is een plaat voor alle seizoenen. In de winter en de herfst brengt hij goede herinneringen boven en zorgt voor een luchtige sfeer in de barre tijden. In de lente en de zomer zijn er weinig platen die passender zijn (denk: alles van the Beach Boys, The Leftovers - Eager To Please, The Romantics - ST, The Unlovables - Crush Boyfriend Heartbreak, …).

File under: must-have.

1. Lucky Girl
2. Unconditionally
3. Armageddon Girl
4. Austin Boys
5. One Lawn Away
6. Oh, God
7. So Wanna Kiss You
8. Sweater
9. Evelyn
10. September Girls
11. When I Get To Heaven
12. Her New Company

Hearts In Tune start bombastisch-melodisch met Lucky Girl, dat de luisteraar meteen bedwingt in termen van catchy melodie, verrassend keyboard-deuntje, sterk uitgebouwd ritme en een solide zang. Unconditionally zet deze trend verder, en voegt meteen er één van hun (ik zeg heel bewust "één van") enorm coole teksten tegenaan:
Nothing heals a heart like another girls arms.
Armageddon Girl toont de rustigere kant van the Tattle Tales… voor even toch. Hun nummers duren vaak niet langer dan 3 minuten, maar bevatten veel potentie. En die kracht wordt ook geuit. Zowel instrumentaal als vocaal vormen the Tattle Tales een sterke emotionele eenheid, die een harmonie zoekt tussen love songs and feel-good-summer songs. Hun versatiliteit is tevens te danken aan hun keyboardspeelster, Anya, de enige vrouw in het gezelschap.
Dat zij echter haar mannetje kan staan wordt snel duidelijk in One Lawn Away, dat het verhaal vertelt van een buurjongen en -meisje die misschien verliefd waren maar misschien ook niet. Een nostalgisch nummer waar menig individu zich mee kan identificeren, denk ik. Fun fact: Christian, de zanger, en Anya zijn in real life effectief een koppel. Graaf he.
Oh God leent zich tot luid meebrullen en zet de catchy-train lustig verder, leidende naar wat voor mij het absolute hoogtepunt van het album, en misschien wel van de pop-muziek in het algemeen, is: So Wanna Kiss You. Ingezet door een pakkende drumbeat, gevolgd door waarschijnlijk de meest catchy keyboard-melodie ooit en een strofe waar instant kiekevel uit voortkomt. Maar dan komt het pas, het refrein herdefinieert de notie van catchyness. Een perfect gekozen ritme in combinatie met de klemtonen. De begeleidende keyboard en Anya's krachtige stem doet werkelijk potten breken. Fuck.
So I know that you're thinking about me and it scares me to death.
What if I just start freakin' out? Bite my lip and lose my breath?
So let's give it just one shot.
Perfect dansbaar, meezingbaar en vooral genietbaar. Vooral het laatste refrein, een bepaalde hoeveelheid tonen hoger, is onweerstaanbaar. Warning: wekt rare blikken op als ge dat 's nachts op straat zingt als ge wat gedronken hebt.
Het album dwarrelt verder met meer punk-esque pop liedjes en harmonieën om door omvergeblazen te worden. De akoustische outro/retake van September Girls zorgt voor een ontspanningsmomentje.
Fall is here and I think it's here to stay. And I mean that in the sweetest way.
When I Get To Heaven lijkt het album rustig af te ronden, ware het niet gevolgd door het quasi-magistrale Her New Company, met de werkelijk géniale openingszin:
I'm seeing a girl. She ain't seeing me.
, het evenzeer geniale refrein:
I'm not making out with her just yet, but I'm making out fine.
en de nazinderende slotzin:
I don't know what I'll do till I get our hearts in tune. And I won't stop till I get you.

Enorm cool album.

Hun EP "Fuck The Ergs!" is ook enorm de moeite. Sometimes I Forget The Rules To Rock And Roll is catchy as fuck, The Things People Know is cute as fuck, Banana Split is awesome as fuck.
Vooral Sometimes I Forget The Rules To Rock And Roll, featuring Hallie Bullit van the Unlovables is megacool. Mind-blowing.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen